به نام آنكه وجودم زوجودش به وجود آمد.

هرگاه به درياي بيكران ساحل نظر مي افكني آنرا در ذهنم مجسم مي كنم در مقايسه با درياي عشقت بر نمي آيد  آنگاه در مي يابم كه درياي بيكران با آن موجهاي غول پيكرش در مقابل نسيم بي كران عشق تو قطره اي پيش نيست آن وقت است كه عاجزانه به پاي تو زانو مي زنم وكلمه ي سلام رافرياد مي زنم وحيرت زده مي

مانم كه تو را به چه مانند كنم ..........

انتظار...........

مي خواهم با نگاه دور شدنت را دنبال كنم دلم نمي خواد بگي ديگه دوستت ندارم تورا فراموش كردم ولي اينو مي دونم كه تو رفتي ومنو تنها گذاشتي با خاطرات خوش گذشته

تو رفتي و فقط رد پايي از تو جاي مانده رد پايي كه واسه هميشه تو خاطر من مي مونه آره اينم مي دونم كه تو نخواستي بري سرنوشت تو اين بود بعد از اينكه تو رفتي چرا هميشه دلم مي خواست بنويسم  وهميشه هولين كلمه اي كه روي كاغذ نقش مي بست غروب بود غروبي كه سراسر آنرا غم وغصه فرا گرفته بود وهميشه يك آه به دنبال داشت  آهي كه از يك دل سوخته بر مي خواست  هميشه چشمانم به جاده بود تاريكي بيايد وخبر از آمدنت دهد وهميشه به ياد اينكه روزي بر خاهي گشت جاي خالي تورا جارو وگلهاي  سرخ را به ياد عشق گذشته با اشك انتظار آبياري مي كردم ام چشمانم در سياهي فرو رفت و چهره ام رنگ غروب به خود گرفت كه نشانگر  انتظاري طولاني بود اما هرگز كسي از آن جاده عبور نكرد ولي هميشه از اين حقيقت هراس داشتم  كه يكي بيايد و بگه كه تو اوني  با يكي ديگه دوست شدي  ديگه حتي اسم منو به ياد نداري بعد از تو ديگه حتي نمي خوام به كسي نگاه كنم تا اينو بدوني كه هميشه بهت وفادارم

دلم مي خواد بعد از اينكه مردم اگه خواستي بياي سر مزارم اول به كلبه اي كه يه روزي با هم بنا كرديم يه سري بزني  وببين كه جاي خالي ات را با اشك چشمانم آبياري وبا گل سرخ تزيين كرده ام وبه اين حقيقت پي ببري كه چشم انتظار از دنيا رفته ام  و هميشه ياد تورا در گوشه ي قلبم زنده نگه داشته ام